Denim Daily Tenue de Nimes Rene Strolenberg

Een gesprek met René Strolenberg | Tenue de Nîmes

by Yoeri Khyrian Jonker / posted on 02/11/2014

Geprezen om hun one of a kind winkel concept, berucht bij jong en oud om hun gut-feeling en een van de meest inspirerende verhalen in denim geschiedenis; in 6 jaar is Tenue de Nîmes uitgegroeid van denim winkel tot lifestyle. Van Japanse denim tot geurkaarsen of Alden boots, of je nou 18 of 80 jaar oud bent, Tenue de Nîmes heeft iets wat bij jou past.

Wij spraken met René Strolenberg, een van de twee founding fathers van het Amsterdamse denim nirwana, over het begin van de winkel, zijn kijk op het hedendaagse spijkerlandschap en wat we in de toekomst kunnen verwachten van Tenue de Nîmes en hun eigen label, waar overigens over twee weken hun eerste overhemd van in de winkel ligt.

Waar komt je passie voor denim vandaan?

Ik vind denim gewoon een machtig mooi iets. Het is speciaal dat er een kledingstuk bestaat die door zowel een president als Obama, als iemand in de gevangenis gedragen kan worden, en dit door beide ook gedaan wordt. Daarnaast is het een van de weinige kledingstukken die, naar mate je het vaker draagt, alleen maar mooier en unieker wordt. Met tijd zie je dat denim steeds meer van jouw karakter laat zien.

Weet je toevallig nog wat je eerste denim item was?

Wat ik nog wel weet, is wat mijn eerste ingedragen spijkerbroek was: een G-Star US Lumber. Ik kan me nog goed herinneren dat ze in het begin ook spuitbussen met water bij de jeans leverden. Als je de jeans dan droeg, moest je de spijkerbroek meteen inspuiten met water op de plekken waar hij het minst comfortabel zat.

De meeste winkels verkochten op dat moment trouwens alleen maar gewassen spijkerbroeken, dus omdat G-Star weg wilde maken in raw denim, besloten ze om juist hun spijkerbroeken donker te houden. Als ze dan in de winkel naast alle andere merken lagen, sprongen hun spijkerbroeken er duidelijk uit vanwege hun andere kleur. Hierdoor begonnen mensen nieuwsgierig te raken en vragen te stellen over wat er zo anders was aan deze spijkerbroeken.

Wat ik me ook nog kan herinneren is dat ik vroeger ook allemaal winkels afliep om de meest speciale spijkerbroeken in Nederland te vinden. Dit liep ook uit tot een hele diverse collectie. Als er al een leuk of uniek detail in de jeans zat, dan nam ik hem snel al mee.

Denim Daily Journal de Nimes Rene

Hoe gaat het trouwens met Journal de Nimes?

Binnen nu en vier weken komt er weer een nieuwe editie uit. Daar hebben we ook weer leuke dingen in staan, bijvoorbeeld ook een stuk waar we de geschiedenis van Heineken uitlichten. Er zijn redelijk wat mensen die niet weten wat ze allemaal gedaan hebben. Zo was Heineken bijvoorbeeld de eerste die het bier in de supermarkten heeft geïntroduceerd. Dat heeft in het begin ook best voor wat rellen gezorgd, maar door steevast vol te houden is het hun toch gelukt.

Wel leuk om te weten: Tenue de Nîmes en Heineken hebben een hele goede verstandshouding, wat resulteert in dat we tijdens feestjes bijvoorbeeld alleen maar Heineken serveren. Dat je dan met zo’n merk samen kunt werken om hun geschiedenis uit te lichten, dat vind ik wel gaaf.

Wat was de reden dat jullie Journal de Nimes begonnen waren?

Toen we in 2008 met de winkel begonnen, wilde we niet zomaar een nieuwsbrief naar de pers sturen waarin stond dat er weer een denim winkel geopend werd. We wilden op een bepaalde manier laten zien dat Tenue de Nîmes anders was, dus besloten we een online magazine op te zetten en deze naar de pers te sturen.

Het was ook echt geweldig om te zien hoe het van daaruit verder gegroeid is. Dat je begint met een lezerschap van 80.000 mensen is al super, maar dat de tweede editie dan uitgroeit tot 360.000 lezers en dat zo maar door gaat hadden we nooit verwacht. We hebben vandaag de dag ook geen idee meer hoeveel mensen het lezen, maar je ziet hem soms ergens liggen bij mensen waarvan je helemaal niet verwacht dat ze hem lezen, en dat geeft een goed gevoel.

Soms krijgen we via email zelfs een verzoek om een papieren editie voor mensen te printen, dat ze zelfs een bedrag noemen zodat we het naar hun kunnen opsturen. Heel surrealistisch als je erover nadenkt.

Denim Daily Tenue De Nimes Rene Haarlemmerstraat

Over het begin van Tenue de Nîmes: het is een best bekend verhaal dat jullie elkaar op een feestje hebben ontmoet en daar on the spot het plan hebben bedacht om een winkel te beginnen. Waarom hebben jullie het ook echt gedaan?

Naja, als je in de Albert Heijn staat en je honger hebt, dan pak je waar je trek in hebt. Het was een heel logisch iets; we hadden een idee, we deden het.

Zou het nu moeilijker geweest zijn om een winkel als Tenue de Nîmes op te zetten?

Waarschijnlijk was het destijds juist de moeilijkste tijd om een winkel te beginnen, omdat de hele wereld aan onze voeten stond. Ik werkte al 6 jaar bij G-Star als sales manager, Menno was net afgestudeerd, had allemaal management studies en cursussen gedaan en had elke baan kunnen krijgen die hij wilde. Daarbij was het crisis. Banken wilde helemaal niet meewerken en er waren geen investeerders die stonden te springen om een gok te wagen. We hebben geld geleend van onze ouders, daardoor kregen we een rekening courant bij de bank en daardoor konden Tenue de Nîmes beginnen. Daarvoor hadden we beide veiligheid, en dat hebben we ingeleverd voor iets dat ons heel erg veel plezier zou brengen.

Het is ook wel grappig: Menno en ik zijn totaal verschillend. Mensen die ons leerden kennen, zeiden ook vaak dat het feit dat wij samenwerken in theorie niet klopt omdat we zo ver van elkaar verschillen. In de praktijk werkt het echter heel erg goed.

Wat is het, naast denim, dat jullie motiveert?

Wat ik zelf heel vet vind is dat het niet de merken zijn, maar de duidelijke visie waar mensen zich tot aangetrokken voelen. Het is al heel mooi als de consumenten zich daar in kunnen vinden. Ik ben ook heel erg trots op het personeel dat ik nu in mijn winkel heb staan. Ze zijn hun eigen mensen met hun eigen karakter, maar horen hier allemaal thuis. Soms loop je een winkel binnen waar het personeel heel arrogant kan reageren, omdat ze voor een bepaalde naam werken. Ik merk dat mijn werknemers dat totaal niet hebben.

Ook gaan we nu met Tenue de Nîmes een nieuw tijdperk in: we zijn al een tijdje bezig met het opzetten van ons eigen label. Dat is ook heel motiverend, omdat wij beiden geen designers zijn. We hebben er ook echt geen kaas van gegeten, maar leren een nieuw vak. Vooral dat is een hele uitdaging, maar geeft tegelijkertijd veel voldoening.

Denim Daily Tenue De Nimes Logo

Welk deel van het proces is tot nu toe de grootste uitdaging, denk je?

Het concept en de huisstijl staan zelf al als een huis, dus met de Tenue de Nîmes lijn borduren we daar gewoon op voort. Toch blijft het hele proces uitdagend, vooral omdat we beiden geen designers zijn. Je begint bij het begin, from scratch. Maar dat is ook leuk, die uitdaging, zeker als je kijkt naar hoe ver we gekomen zijn.

Is er ook een bepaald doel dat jullie willen bereiken met deze collectie?

Wat wij met ons eigen label graag willen bereiken is dat we een product kunnen aanbieden dat niet aan de hedendaagse mode is onderheven. De mensen die onze winkel binnen komen moeten op onze collectie altijd terug kunnen vallen, dat het iets wordt waar mensen blind op kunnen vertrouwen. Ook voor onszelf vinden we het belangrijk dat we de producten die wij persoonlijk heel leuk vinden in de mooiste kwaliteit kunnen aanbieden.

Daarnaast brengen wij al vanaf de opening van onze winkel samenwerking na samenwerking uit, waar wij elke keer ook weer heel erg trots op zijn, We merken echter vanuit de consument dat de vraag naar een Tenue de Nîmes label blijft groeien.

Interessant dat je over die samenwerkingen begint. Hoe komt zo’n samenwerking eigenlijk tot stand?

Dat gebeurt eigenlijk heel natuurlijk. Als iedereen die in de winkel komt zich gemakkelijk voelt, dan bouw je vanzelf een connectie met je consumenten op. Datzelfde gebeurt met leveranciers. Soms komt het voor dat je samen met een leverancier gaat eten, dat het gezellig is en iemand opeens zegt: laten we iets geks doen.

En hoe bepalen jullie wat jullie wel en niet in de winkel verkopen?

Het concept van Tenue de Nîmes is altijd geweest dat we hier voor iedereen een broek verkopen, of je nou 15 of 50 bent. Dan moet je dus ook een diversiteit aan producten bieden, en moeten het ook goede producten zijn. Hier moet je natuurlijk ook een goede balans in vinden.

Dat doen we vandaag de dag nog steeds, alleen merk je wel dat er veel dingen verandert zijn. Mensen komen vandaag de dag niet alleen de winkel binnen lopen voor denim, maar komen ook naar ons toe voor andere producten. Het gaat niet meer alleen om denim, maar ook om de lifestyle die daaruit gegroeid is. We hebben nu bijvoorbeeld ook een winkel in de Elandsgracht die meer gericht is op onze vrouwelijke klanten en war vroeger onze Double RL corner op de Haarlemmerstraat was is nu zelfs uitgegroeid tot onze eigen schoenenwinkel; vanuit de connectie met je consument begrijp je dat er vraag is naar meer, waar wij ons dan op aanpassen.

Tenue de Nimes Momotaro Rene

Wat vind je zelf op dit moment hele mooie merken?

Op dit moment vind ik persoonlijk Atelier Tossijn heel erg mooi. Dat is een tailor made denim service, wat betekent dat je de atelier binnen komt en je samen met hun een fit gaat ontwikkelen. Ik ben wat specifieker wat fits betreft, dus voor mij is dat een ideale uitvinding.

Zelf ben ik ook heel erg blij met The Real McCoy, wat echt een fantastisch merk is. Binnen de Japanse denim wereld zijn er sowieso hele mooie merken. Blue Japan en Momotaro zijn bijvoorbeeld heel mooi in de manier hoe ze hun bedrijf runnen. Ze maken hun eigen denim, die ze ook verkopen op Kingpin, en maken daarvan ook al hun producten. Helemaal vertically integrated.

Grappig dat je daarover begint. In 2012 zei je in een interview met RAWR denim dat Japanse denim hier ook een beweging ging worden. Hoe hebben jullie hierop ingespeeld?

Zoals alles in onze winkels heeft ook Japanse denim een speciaal plekje gekregen, maar hier geldt ook weer hetzelfde als wat ik al eerder vertelde: je moet in alles een goede balans vinden.

We hebben nu al merken als Blue Japan, Momotaro, Orslow Jeans, Big John en persoonlijk favoriet The Real McCoy, maar op een bepaald moment moet je jezelf afvragen: hoeveel kunnen we op Japans gebied hebben? Daarom hebben we een tijdje terug besloten om ons in te houden in de hoeveelheid nieuwe Japanse denim merken die we inkopen. Ook is het voor ons belangrijk dat we binnen de Japanse merken die we verkopen hoogstaande kwaliteit nastreven, omdat dat is waar zij om bekend staan.

Losstaand van Japanse denim, zijn er nog nieuwe merken die opkomen waar je heel erg blij van wordt?

Helaas niet. Op dit moment ontstaat er een vraag vanuit de consument naar gewassen denim, dit als tegenbeweging die stroomt uit de populariteit van dry denim. Wat ik jammer vind is dat er geen merken op dit moment opstaan die hierop inspelen. Hopelijk komt hier binnenkort ook verandering in.

Denim Daily Tenue De Nimes Store Rene

Wat kunnen we, na jullie eigen lijn, nog allemaal verwachten van Tenue de Nîmes in de komende jaren?

We hebben veel dromen en doelen die nog niet bereikt zijn, en je kan ook nog heel veel van ons verwachten. Op dit moment ligt de focus echter vooral op ons eigen label, een droom die over een paar weken realiteit wordt. We hebben over ongeveer twee weken al onze eigen Tenue de Nîmes overhemden in de winkel liggen. En daar blijft het niet bij: in de tweede week van november gaan we naar Italie, waar de eerste prototypes van onze Tenue de Nîmes spijkerbroeken op ons staan te wachten.

Een andere droom die we beiden delen is dat we ooit met het Tenue de Nîmes concept de grens over kunnen gaan. Het zou heel mooi zijn als we ooit in LA of Parijs een nieuwe winkel zouden kunnen beginnen, maar dit blijft tot nu dan ook echt niet meer dan een droom. Voordat we aan dat hoofdstuk kunnen beginnen, willen we eerst dat ons verhaal in Amsterdam verteld is. Hierin zal ons eigen Tenue de Nîmes label een belangrijk paragraaf worden.


Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Yoeri Khyrian Jonker

Ik wilde op mijn 7e pottenbakker worden. Helaas bleek dat een beetje te ambitieus, dus heb ik gesettled voor een leven als journalist en fotograaf. Loser die ik ben...

twitterfacebook



Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>