In gesprek met Tony Tonnaer | Kings of Indigo Deel 2

by Yoeri Khyrian Jonker / posted on 13/12/2014

Hoe zie je K.O.I in de toekomst?

Ik wil graag een internationaal gevestigd merk zijn dat ook in Noord-Amerika en Azie bekend staat als een kwalitatief goed merk. Wij zijn al aardig op weg in Europa. Ook hebben we in Brooklyn een K.O.I tafel in de Urban Outfitters, maar dat soort plekken zijn nog niet onze main focus. Er is natuurlijk wel veel vraag naar K.O.I in de rest van de wereld, en dat is ook heel verleidelijk. Maar om overzicht en controle te houden is het belangrijk om niet overal ja op te zeggen. De main focus blijft op dit moment Europa, maar als K.O.I het kan managen en wij krijgen een goed aanbod, dan pakken wij Amerika er ook graag bij.

Aan de andere kant: wij gaan dit jaar break-even draaien, dus wij zitten op de goede weg. Voor nu is het daarom belangrijk dat wij, terwijl wij dit pad belopen, de liefde voor het product niet vergeten. Daarom werk ik ook nog steeds met de mensen waar ik mee begonnen ben, zodat klanten diezelfde kwaliteit en service kunnen verwachten die we al jaren bieden.

Waarom hebben jullie dan eigenlijk geen eigen winkel?

Dat is een kwestie van tijd. Een winkel kost focus en geld, en ik wil eerst dat ons verhaal staat als een huis. Daarbij organiseert K.O.I twee keer per jaar een pop-up store, waardoor we zien wat wel en niet werkt. Zelfs van een sample sale leer ik al veel. Je ziet dat bepaalde dingen moeilijk verkopen, dit vanwegen dingen als fit of kleur. Wij hebben gemerkt dat kleuren als zwart en grijs heel makkelijk te verkopen zijn. Deze kleuren zie je op dit moment ook veel in het straatbeeld. Ik ben de King of Indigo, maar op dit moment draag ik ook onze zwarte selvedge denim.

We leren dus veel van onze consumenten. Zij weten tegenwoordig meer van denim af dan vroeger, en er zijn ook steeds meer mensen die veel afweten van dry denim. Met betrekking op onze clientelle, die zeldzaam genoeg bestaat uit evenveel mannen als vrouwen, zien we ook dat onze klanten genieten van het verhaal achter onze kleding en merk. Wij werken met een concept, met details, en dit zie je in elk kledingstuk van ons terug. Die twee aspecten combineren we met technologien van de toekomst, wat uiteindelijk K.O.I maakt tot wat het is. En dat is ook iets dat we leren van de consument: er is bevestiging dat wat we doen voor hen goed is.

Denim Daily KOI Tony Tonnaer John

Ik draag op dit moment religieus mijn APC, maar ben op zoek naar een nieuwe dry denim. Enige tips?

K.O.I heeft wat betreft dry denim de John jeans. Dat is het model dat ik nu draag. Het is op dit moment ook ons best lopende model, is in fit iets smaller en heeft een low rise, zodat je minder snel een crotch blowout krijgt. Maar ik ben zelf ook heel erg fan van APC. Ze hebben goede prijzen en tijdloze designs.

Wat zijn andere merken die jij zelf inspirerend vindt?

Merken als Stronghold, Annachronorm en Kapital hebben toffe producten en een mooie branding, met daarbij ook hele mooie winkels. De producten hebben mooie kleuren en zijn van goede kwaliteit. Ook vind ik vrijwel alle labels van Ralph Lauren, vooral de Double RL lijn, heel erg mooi. Het enige dat ik minder vind is Denim Supply. Het sublabel is voor mij te goedkoop en van slechte kwaliteit. Nanamica maakt ook hele mooie jassen en is in design heel herkenbaar. Maar mijn grote liefde blijft toch wel Blue Blue Japan. Doordat het merk zelf hun twill maakt, kunnen ze ook meer uitproberen. Ze hebben kwalitatief geweldige producten, maar durven ook te experimenteren.

Herinner jij je nog jouw eerste denim liefde?

Dat was een BALL spijkerbroek. Dat merk maakte hele mooie dry denim en was in de jaren 70 HET merk. Die heb ik toen helemaal ingedragen. Daarna was het een jasje van Lee. Deze heb ik thuis nog steeds in de kast hangen.

En nu jouw favoriete item?

Mijn Japan selvedge Louis jeans van K.O.I. Deze heb ik nu 2,5 jaar, maar draag ik niet elke dag, maar is inmiddels lekker ingedragen. Ik kom natuurlijk veel op beurzen, dus heb niet de luxe om elke dag dezelfde broek te dragen. Toch trek ik hem elke week weer uit mijn kledingkast.

Wat zijn je essentials?

Ik heb altijd een etuitje met pennen. Daarin zit mijn zilvere Parker pen met gouden details. Zo’n pen had mijn vader altijd bij zich, dus die is op persoonlijk level heel belangrijk. Er zit ook altijd een Midori potlood, een meetlint en een vergrootglas in mijn etui.

Ook heb ik altijd mijn Costume National geurtje bij me. Ik zorg ook altijd dat ik daar genoeg van heb. Binnenkort ga ik naar Parijs, daar sla ik dan weer drie flesjes in. Mijn zilveren armband heb ik ook altijd om. Vroeger had ik er één van mijn vader, die 10 jaar geleden overleden is, maar deze ben ik ooit in Denemarken verloren. Kennelijk was hij ergens uit gevallen terwijl ik door de douane ging. Gelukkig heb ik nog een Submariner 1974 van mijn vader. Deze deel ik met mijn broer. Als ik deze niet draag, heb ik mijn omega speedmaster om mijn pols. Zonder horloge voel ik me naakt.

Lees hier ook deel 1 van het interview


Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Yoeri Khyrian Jonker

Ik wilde op mijn 7e pottenbakker worden. Helaas bleek dat een beetje te ambitieus, dus heb ik gesettled voor een leven als journalist en fotograaf. Loser die ik ben...

twitterfacebook



Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>